تعلل در تصمیم گیری قاتل آرزو ها

یک اشتباه مهلکی که جلوی شما رو می گیره که نتونید یک درصدی بشید تعلل در تصمیم گیریه. ببینین، یکی از دلایل اساسی تعلل در تصمیم گیری در لحظات حساس ، پرفکشنیسم یا ایده آل گراییه.

دو روش موثر برای عبور از بی‌انگیزگی میانه مسیر

شما می خواین یک درصدی بشین. مثلاً یک آزمون رقابتی دارین و می خواین جزو رتبه های برترش بشین. یا توی بازار کار می‌خواید یک برند خوشنام و موفق بشین ولی بی انگیزه اید و تنبلی می کنید. روزهایی هست که بیدار میشین و انگیزه و اراده و شوق کافی رو برای رفتن به دنبال اهدافتون ندارین. من هم همین طوری بودم. زمانی که محصل بودم روزها و هفته هایی پیش می اومد که صبح بیدار می شدم و انگیزه کافی رو نداشتم. فکر می کردم این همه دارم درس می خونم، تلاش می کنم و  زحمت می کشم ولی خیلی نتایجم عوض نمیشه و بعید می دونستم که به اون رتبه برتری که دلم می خواست برسم.

 چرا باید کسی به من توجه کنه؟

بسیاری از سخنران ها، مدرس ها، مشاور ها و مربی هایی که وارد بازار می شن از خودشون می پرسن: «چرا کسی باید به من توجه کنه؟» اون ها نگاه می کنن یک سری رقیب پر سابقه و پر قدرت از قبل در بازار هستن که مردم اون ها رو فالو می کنن، از اون ها خرید می کنن و به اون ها توجه می کنن و یک فرد تازه کار به خودش تردید می کنه و می گه: «چرا کسی باید به من توجه کنه؟»

آخه من مدرکش رو ندارم!

بسیاری از سخنرانان، مشاوران، مربیان و مدرس ها یک تردیدی که دارن اینه که به خودشون میگن: «ما آخه درسش رو نخوندیم! ما تو دانشگاه این رشته رو نگذروندیم!» مثلا طرف میخواد زبان درس بده میگه من فقط زبانم خوبه، من که نرفتم تدریس زبان رو در دانشگاه دوره ببینم. یا مثلا طرف می خواد مشاور و مربی بشه میگه که من آخه روان شناسی نخوندم.