از رتبه 23 کلاس تا رتبه 1 کنکور

خیلیها از من می پرسند چرا یک فرد همیشه و پشت سر هم به موفقیت می رسد ولی افراد دیگری هستند که هیچ موفقیتی ندارند؟ می خواهم برای شما چند داستان کوچک بگویم از خودم که شاید شنیدن آن ها برایتان جالب باشد و شاید آن تصوری که از من و امثال من دارید در ذهنتان تغییر کند.

من در مقطع دبستان دانش آموز خیلی خوبی نبودم. حتی یادم می آید که سال چهارم دبستان معدلم در حدود 18 و خرده ای بود. در امتحان ورودی تیزهوشان در مقطع راهنمایی اصلا قبول نشدم شاید برای بعضی از شما جالب باشد اما خب در مقطع دبیرستان قبول شدم ولی قبل از آن نتوانسته بودم قبول شوم. شاید برایتان جالب باشد بدانید که در برخی از دروس ریاضی خیلی احساس ضعف می کردم همیشه در هندسه مشکل داشتم و پایین ترین نمراتم از هندسه بود حتی یادم می آید یکبار در مدرسه نمره هندسه 11.5 گرفتم و همه ی اینها را از کسی می شنوید که رتبه 1 کنکور بوده و تراز خاصی به دست آورده که پس از 21 سال در این لحظه هنوز رکورد ترازش شکسته نشده است.

اینها را نمی گویم که از خودم تعریف کنم بلکه می خواهم دقت کنید که من در سابقه ی تحصیلی ام همیشه یک فرد موفق نبوده ام.

شاید برایتان جالب باشد بدانید وقتی که من از راهنمایی به دبیرستان رفتم، در دبیرستان تیزهوشان، دانش آموزان آن مدرسه از قبل خیلی از درس ها را خوانده بودند و خیلی باهوش بودند (همانطور که اسمشان رویشان است) و من در سال اول خیلی احساس ضعف و مشکل می کردم و فکر می کردم خیلی عقبم و خیلی حس می کردم خنگ هستم! یعنی وقتی یک سری از سوالات را از دبیر یا استاد می پرسیدم، سایر دانش آموزان برمی گشتند و مرا نگاه می کردند که "این چه سوالی بود؟ یعنی تو این را هم نمیدانی؟!" و خیلی احساس خنگ بودن و عقب بودن می کردم و اصلا تصورش را هم نمی کردم که یک روز بتوانم مانند این ها بشوم و به این ها برسم! واقعا می گویم!

یا برای مثال در سال آخر دبیرستان وقتی که برای کنکور آماده می شدیم، من از رشته ی ریاضی آمده بودم تجربی و درس زیست شناسی ام را خیلی کم خوانده بودم و در اولین آزمون کلاسی بین 30 نفر، نفر 23 شدم! یعنی کسی که می خواست رتبه برتر شود، پزشک شود و در دانشگاه های سطح بالا قبول شود، از 30 نفر 23 ام شده بود. حدس می زنید من در آن لحظه طبیعتا چه حالی داشتم؟! و باز این را از کسی می شنوید که در انتهای همان سال رتبه 1 کنکور شد!

کنکور ما دو مرحله ای بود، مرحله ی اول و مرحله ی دوم و دانشگاه آزاد هم جدا بود و من در هر سه مورد رتبه 1 شدم. باز هم عرض می کنم که فکر نکنید از خودم تعریف می کنم می خواهم به شما بگویم همین پسری که رتیه 1 کنکور شد و ترازی به دست آورد که بعد از سال ها هنوز رکوردش شکسته نشده است، همین پسری بود که بین 30 نفر 23 شده بود و همین بچه ای بود که احساس می کرد خنگ است و همین بچه ای بود که در امتحان تیزهوشان قبول نشده بود. بچه ای بود که شاید وقتی سوال می پرسید همه برمی گشتند و او را نگاه می کردند که "این چه سوالیه؟!"

ولی یک فرقی من داشتم با همه! و آن فرق، این بود که من تا لحظه ی آخر می جنگیدم و این خصوصیت را داشتم که می دانستم اگر تا آخر ادامه بدهم، نتیجه می گیرم! این فرق من با بقیه بود!

شاید برایتان جالب باشد در سال 1376 که من رتبه 1 کنکور شدم، من تا سال 75 حتی رتبه 1 مدرسه هم نشده بودم! اما در سال 76 رتبه 1 کل کشور شدم. شاید بدانید که در مرحله ی اول بین 8 درس 5 درس را 100% و سه درس را 97% زده بودم و در مرحله ی دوم از 4 درس، 3 درس 100 و یک درس 97% زدم. باز هم  نمی گویم که از خودم تعریف کنم! می خواهم به شما بگویم که من از کجا به کجا رسیدم!

حال نکته اساسی این است که از خودت باید بپرسی "آیا تو به موفقیت ایده آل ات رسیده ای؟" "در خودت می بینی؟"

اگر نه، هنوز بازی ادامه دارد و بازی تمام نشده است و کسی می برد که تا لحظه ی آخر ادامه می دهد.

منظور من این است که تا لحظه ی آخر اگر تلاشت را نکنی دقیقا نمی دانی آخرش چه می شود. من بسیاری از رقبای اصلی ام کسانی بودند که وسط راه ول کردند یا کسانی بودند که لحظه ی آخر ول کردند و کسانی بودند که لحظه آخر کم آوردند ولی من می دانستم که من کم نمی آورم و تا لحظه ی آخرش هستم! من تا ته خط هستم! و این روحیه را در خودم ایجاد کردم. شاید بپرسید چطور می شود چنین انگیزه ای و همچین اراده آهنینی و همچین پوست کلفتی ای داشت؟ و چطور می شود عقب ماندگی ها را جبران کرد؟ و چطور می شود با سرعت به بهره وری رسید که انسان بتواند از بقیه جلو بزند و در آزمونها موفق شود و در مسابقات موفق شود و بدرخشد؟

و می دانید که من در همین زمینه کتاب 1-2-3 بدرخش را تالیف کرده ام که در اختیار همه ی شماست!

پیشنهاد می کنم این کتاب را تهیه کنید و بخوانید. کتاب کوتاهی است ولی نکته های بسیار با ارزشی برای شما دارد که به شما کمک می کند به بهره وری فوق العاده و عملکرد حداکثری و انگیزه و اراده آهنین برسید و خلاصه مهارت های نرم موفقیت را به دست آورید.

دوست خوبم! من هم اول نتوانسته بودم و من هم موفق نبودم ولی در آخر توانستم و اگر تو هم مهارت های نرم آن را یاد بگیری، اگر تو هم بدانی چطور در دراز مدت انگیزه و اراده ات را حفظ کنی و تلاش داشته باشی به خودت باور داشته باشی و زمانت را استفاده کنی و بر تنبلی غلبه کنی و انگیزه ات را حفظ کنی و بتوانی تمرکزت را نگه داری و همه ی این ها تکنیک دارد و همه ی این ها روش هایی دارد که می توانی در کتاب من یاد بگیری.

موفق باشی...

دوست تو و همراه تو و مربی تو؛ دکتر شهاب اناری.

 

دریافت کتاب 1-2-3 بدرخش دکتر اناری.  کتابی بر مبنای اصول کوچینگ برای رسیدن به عملکرد حداکثری و ورود به 1 درصد برتر در زمان کوتاه. 

دوستان ساکن ایران اینجا را کلیک کنند و دوستان ساکن خارج کشور اینجا را کلیک نمایند.

 

Comments

توسط عرفان فلاحزاده ... در 2018-08-04 14:51

سلام آقای دکتر این سرگدشت خیلی جالب بود وواقعا شما هستید که میتونید بهترین الگو برای کسانی باشید که فکر میکنن با یک بار از روی پل و افتادن در جوی زندگی دیگر نمیتانند بلند بشن و برای هدفشون بجنگند آقای دکتر من امسال کنکور خوبی رو در رشته تجربی نداشتم ولی من یک روز باید بهترین جراح مغز واعصاب دنیا بشم حتی اگه شده تلاشم رو 1000برابرش کنم ولی میخواستم بگم این بلند شدنه که باعث دیده شدن د رآینده میشه و این که خودمون فردا به خودمون افتخار کنیم و بتونیم با تلاش و انگیزه به مراتب عالی حتی دنیا برسیم.عرفان فلاحزاده ابرقویی

توسط Admin در 2018-08-04 21:02

موفق باشی و پرتلاش

نظر دهید