دکتر شهاب اناری برنده جایزه کوچ منتخب سال 2026 فدراسیون جهانی کوچینگ در تورنتو شد. نام انگلیسی این جایزه Coaching Excellence of the Year Award است که توسط ICF Toronto به دکتر شهاب اناری اهدا شد.
در این مراسم، سه جایزه اصلی به برندگان سال 2026 اهدا شد: جایزه تعالی در کوچینگ به دکتر شهاب اناری اهدا شد و همچنین یک جایزه سازمانی و یک جایزه داوطلب منتخب سال هم به افراد دیگر تقدیم شد.
در مراسم دریافت جایزه، دکتر شهاب اناری سخنرانی زیر را ایراد کردند:
از ICF تورنتو بابت این افتخار ارزشمند و فراموش‌نشدنی صمیمانه سپاسگزارم.
اینکه جامعه‌ای از متخصصان که به‌خوبی از ظرافت، عمق و ماهیت عمیقاً انسانی حرفه ما آگاه است، چنین افتخاری را به من اعطا کرده، احساسی است که توصیف آن با کلمات برایم دشوار است.
من در سال ۲۰۱۴ به‌عنوان یک مهاجر وارد کانادا شدم. آن روزها حتی تصورش را هم نمی‌کردم که روزی در کنار برگزیدگان ارزشمند امروز قرار بگیرم و بر صحنه‌ای بایستم که در سال‌های گذشته میزبان و تجلیل‌کننده از چهره‌های برجسته‌ای در دنیای کوچینگ بوده است؛ افرادی همچون مایکل بانگی استنیر، جنیفر بریتون و اَن فوگلین، و ….
وقتی فعالیت حرفه‌ای‌ام را در حوزه کوچینگ آغاز کردم، تصورم این بود که بخش اصلی کار ما، خوب گوش دادن و پرسیدن سؤال‌های درست است. اما پس از دوازده سال تجربه، هزاران گفت‌وگوی کوچینگ و دریافت اعتبارنامه MCC از فدراسیون بین‌المللی کوچینگ (ICF)، به درک عمیق‌تری از این حرفه رسیده‌ام.
کوچینگ صرفاً کمک به افراد برای پیدا کردن پاسخ‌ها نیست؛ کوچینگ یعنی آن‌قدر عمیق به ظرفیت‌ها و توانمندی‌های انسان‌ها باور داشته باشیم که خودشان نیز به‌تدریج عظمت و قابلیت‌های درونی‌شان را ببینند و باور کنند.
و زمانی که چنین اتفاقی می‌افتد، تحول حاصل از کوچینگ به‌ندرت در محدوده یک جلسه باقی می‌ماند. این تحول بر شیوه رهبری افراد، نحوه حضور و تعاملشان در خانواده و در نهایت، بر کیفیت زندگی‌شان تأثیر می‌گذارد.
بخش بزرگی از آنچه امروز به‌عنوان یک دستاورد تجربه می‌کنم، حاصل همراهی با صدها مراجع و دانشجویی است که افتخار داشته‌ام در مسیر رشد و تحولشان در کنارشان باشم.
هر یک از آنها چیزی به من آموخته‌اند. هر کدام به شکلی به من یادآوری کرده‌اند که چرا این حرفه تا این اندازه ارزشمند است. من با این نیت در کنارشان قرار گرفتم که از آنها حمایت کنم، اما در نهایت، آنها بودند که در شکل‌گیری شخصیت حرفه‌ای و انسانی من نقش داشتند.
یکی از بزرگ‌ترین موهبت‌های مسیر حرفه‌ای من، فرصت پرورش و تربیت کوچ‌هایی بوده است که هر یک در ادامه مسیرشان می‌توانند بر زندگی افراد بسیاری تأثیر بگذارند. در حقیقت، شاید ارزشمندترین بخش کار من همین باشد: تأثیر کوچینگ با پایان یک گفت‌وگو یا حتی با تحول یک انسان به پایان نمی‌رسد؛ بلکه تکثیر می‌شود و از فردی به فرد دیگر گسترش می‌یابد.
اجازه بدهید به نکته‌ای هم اشاره کنم.
در رویدادهایی مانند این، کوچینگ رهبری و کوچینگ مدیران ارشد به‌درستی مورد توجه زیادی قرار می‌گیرند. اما امشب می‌خواهم نوری فراتر از این حوزه‌ها بتابانم. می‌خواهم از کوچ‌های زندگی، کوچ‌های سلامت، کوچ‌های کسب‌وکارهای کوچک و تمام کوچ‌هایی قدردانی کنم که شاید کمتر در کانون توجه باشند، اما بی‌سروصدا و با تعهد و عشق، در حال ایجاد تغییرات ارزشمند در زندگی انسان‌ها هستند. این جایزه به شما هم تعلق دارد.
از ICF تورنتو و جامعه جهانی فدراسیون بین‌المللی کوچینگ قدردانی می‌کنم؛ به‌خاطر پاسداری از استانداردها، اصول اخلاقی و حرفه‌ای‌گری‌ای که به کار ما اعتبار، اعتماد و شأن حرفه‌ای می‌بخشد.
این جایزه را با قدردانی عمیق می‌پذیرم؛ اما در کنار این احساس قدردانی، مسئولیت تازه‌ای را نیز بر دوش خودم احساس می‌کنم: مسئولیت ادامه یادگیری، رشد و مشارکت در حرفه‌ای که به انسان‌ها کمک می‌کند ظرفیت‌ها و امکان‌های نهفته در وجود خود را کشف کنند و به آنچه پیش از این برایشان ممکن به نظر نمی‌رسید، دست یابند.
از صمیم قلب سپاسگزارم.
